به‌جا بياورد ؛ اگر شك كرد كه تكبيرة الاحرام گفته يا نه و هنوز شروع به « حمد » و سوره نكرده بايد تكبير بگويد . اگر شك كرد كه آيا « حمد » خوانده يا نه تا شروع به سوره نكرده بايد بخواند . اگر شك كرد سوره خوانده يا نه تا شروع به ركوع نكرده بايد بخواند . اما اگر شروع به كار بعدى كرده باشد به‌جا آوردن لازم نيست ، و به همين ترتيب باقى اجزاى نماز . مسأله 6 - اگر مشغول برخاستن است و هنوز نايستاده و شك كرد كه آيا تشهد خوانده يا نه ، لازم نيست برگردد و تشهد بخواند . مسأله 7 - اگر مشغول برخاستن است و هنوز نايستاده و شك كرد كه آيا سجده به‌جا آورده يا نه ، بايد برگردد سجده به‌جا بياورد و بعداً برخيزد . مسأله 8 - اجزاى نماز با اجزاى هر جزئى از نماز فرق نمىكند ؛ يعنى اگر مشغول « حمد » خواندن است و در آيهء قبلى شك مىكند كه آيا خوانده يا نه خواندن لازم نيست ، بلكه اگر در جزء آيه شك كند بعد از داخل شدن در جزء بعد ، لازم نيست برگردد و بخواند ، پس در هر چيز شك كند بعد از داخل شدن در جزء بعد ، لازم نيست برگردد و بخواند . مسأله 9 - اگر بعد از فراغت از نماز يا جزئى از اجزاى نماز شك كرد كه آيا آنچه به‌جا آورده صحيح بوده يا غلط ، دومرتبه به‌جا آوردن لازم نيست . مسأله 10 - اگر در يكى از افعال نماز شك كرد و چون در محل بود به‌جا آورد و بعد معلوم شد كه قبلًا به‌جا آورده بوده است ، در صورتى كه ركن نباشد ، مانعى ندارد و زيادهء غير ركنى نماز را باطل نمىكند . مسأله 11 - اگر در عدد ركعات نماز شك كرد بايد كمى فكر كند ، اگر به يك طرف مظنه و گمان پيدا كرد به همان مظنه عمل كند و الّا در چند صورت نماز باطل و در چند صورت صحيح است .